Astrum

2012-01-25T17:11:00.001+02:00

yazmayı özledim...

2011-09-22T17:21:00.000+03:00

havadan mıdır, dinlediğim şarkıdan mıdır bilmem o kadar içe kapanasım, mağarama çekilesim geldi ki..hava yağdı yağacak..güneş batmamış ama bulut karanlığı var..kulaklıkta son ses müzikle, sahilde ağııır bir tempoda uzuun bir yürüyüş yapabilseydim şu an..hoş olurdu..

bazen -ya da her aklıma geldiğinde- düşünmeden edemiyorum; çok istediğimde, o çocuk yaşımda gidebilseydim baleye..veya "Büyüyünce şarkıcı olucam ben" dediğim gibi müziğe yönelseydim şu an nerede olurdum? Hani sorarlar ya "Yeniden hayata gelseniz yine aynı hayatı yaşamak ister misiniz?"..Yukarıda yazdıklarımdan sonra cevabım tahmin etmek zor değil sanıyorum.

Lise, üniversite zamanı "Herkes de bilemiyor ki canım 17-18 yaşında ne yapmak istediğini, hangi mesleği seçeceğini.." derken aslında küçüklükten beri o kadar belli o kadar önümdeymiş ki bu hayatta ne yapmak istediğim, "Neden kendine inanmadın, güvenmedin, kendini dinlemedin! Neden inat etmedin!" diye kızıyorum kendime..annemle babama da..kör gözlerine parmak gibi ortadayken herşey bunu fark edemedikleri için..

Ama yapacak birşey yok..hayat devam ediyor..ben de öyle..

Yine de nasıl olurdu..merak ediyorum..

2011-09-22T16:43:00.002+03:00

Yaptığı şeyi, her ne olursa olsun, hissederek, tutkuyla yapan birini izlemekten aldığım keyif..içinde biraz hayranlık biraz imrenme..bunu yazmama sebep Adele Someone like you (Live) Someone like you (Performed live in her home)

"Sometimes it lasts in love sometimes it hurts instead" diyor Adele sözlerini yazdığı şarkıda eski erkek arkadaşı ile olan ilişkisi için..oyunculuk da benim mutsuz sonla biten ilişkim..

ve...

2011-09-20T00:17:00.001+03:00

ve birikmişlikler -belki de korkular demek daha doğru- süzülür yanaklardan.. kulaklarım saatin 12'yi çalmasını bekler gibi.. tetikte olma hali birşeyleri bozuyor gibi (şimdiki zaman değilse bile gelecek zaman gibi) ..

çok mu şey istiyorum anlamadım ki ??

2011-02-28T10:38:00.000+02:00

istediğim sevdiğim işi yapmaktan geçtim de ayılıp bayılmasam da en azından keyif aldığım bir iş yapsam..çok mu şey istiyorum anlamadım ki ??

bazı bazı..

2011-02-10T00:08:00.000+02:00

bana iyi hissettirdi..

2011-01-25T22:38:00.001+02:00

Dün içinde olduğum yıkıcı, iç yıpratıcı ruh halinden sonra fotoğraftaki bu yazı iyi geldi..size de gelsin..

yılın ilk yazısı olması gerekirken ikinci olan yazı...

2011-01-25T22:33:00.002+02:00

Her yıl, yılbaşında, o yıl çok farklı şeyler olacağı, uzun zamandır gerçekleşmesini istediğim şeylerin gerçekleşeceği, hayallerime amaçlarıma birkaç adım daha yaklaşacağım hissine kapılırım. İnanırım da öyle olacağına. Ama olmaz. Olmadı yani şimdiye kadar. Ya da ben kör gözlüğüyle dolaşıyorum bilmiyorum.

Diyeceğim o ki; yine de..

"Ben bu senenin çok farklı bir sene olacağını hissediyorum!"

yapcak bişi yok :)

Öldüm, duydunuz mu?

2011-01-24T16:25:00.004+02:00

Sanırım buraya kadar.

Evliliğin güzel birşey olduğuna dair inancıma tutunmaya çalışmamın son noktasına geldim. İnanmıyorum. İnanamıyorum. İnsanlar ilişkilerini belli bir noktaya kadar ciddiye alıp bir noktada bir sebepten ciddiye almayabiliyorken (artık umursamayabiliyorken) -ve en kötüsü bu gayet doğal birşey olarak görülürken- evliliğin bammmbaşka ve çok daha ciddi birşey olduğuna kimse inandırmaya çalışmasın beni. Neredeyse daha bir örneğini bile görmedim. Görmeme de gerek olduğunu sanmıyorum çünkü gayet düzgün görünen evliliklerde de çeşitli sorunlar yaşandığına eminim.

Zaten mantık şurada sıçıyor: Evliliğin temeli ilişkidir. Ve insanlar ilişkilerini ciddiye almayabiliyorsa; evlilikte durum neden farklı olsun, evlilik neden daha ciddiye alınsın? Dolayısıyla, evlilik seviyesine taşımak(!) yerine ilişki seviyesinde kalmak çok daha mantıklı. Sadece bana mı "ilişki" "evlilik"ten daha gerçek geliyor?

Denir ki, ilişki evlilikle sonuçlandığında "tamam" demektir. Oysa tamam olması için evliliğe taşınması gerek midir?

Sanırım önceki hayatımda bir hayvandım. (Doğa kanunları gibi) Herşeyin açık ve net olduğu bir habitattan geldiğimi sanıyorum. Çünkü, insan olmanın getirdiklerini şu yaşıma geldim halen kabul edemiyorum. Kendimi insan olmaya adapte etmeye çalışıyor hissediyorum. Halen. Etrafımdakilerin hikayelerini dinlerken, kendi yaptıklarıma bakarken hayrete düşmem, anlam verememem bundan.

İnsan olmanın gereği, bugüne kadar gördüklerim, yaşadıklarım, yaşattıklarımsa eğer, ben insan olmak istemiyorum. Güzel şeyler yaşamadım mı yaşatmadım mı, elbette. Ne yazık ki bir yanlış tüm doğruları götürüyor bende. Dolayısıyla doğru diye birşey göremiyorum hiç bi yerde.

28 Ocak 2010 02:58'de yazmışım..bugün rastladım..

2010-11-15T21:18:00.005+02:00

okurken eşlik etsin isterseniz.. massive attack-paradise circus ..güzel gidiyor..

"Kar gibi yağmak biriktirmek istiyorsun belki. Ya da ısıtmak. Işığını yayıp ısıtmak. Bunu yapmayı çok seviyor da olabilirsin. Ama yanlış yerdeysen, yanlış koşullardaysan yapmayı sevdiğin şey hoşuna gitmeye ne kadar devam eder ki?

Çölde yağıyorsan, ya da kutuplarda ışıyorsan...yorulmaz mısın? Başka birşey yapman gerektiğini düşünmen için ne kadar zaman geçmesi gerekir? Evet belki koşullar senin istediğin hale gelecek. Peki bunun için 100.000 yıl geçmesi gerekse bile yağmaya devam edecek misin? Yoksa..... Sadece yağmayı biliyorsan ne yapacaksın peki?

'İyi, güzel, başka şey yapayım' de sen de..."

Neye gönderme yaparak yazdığıma dair bi fikrim yok..yine de..sevdim..

bazen sana cuk oturur ya izlediğin dizideki/filmdeki sözler ...işte öyle birşey ...

2010-10-20T03:27:00.005+03:00

"Sorgulanmamış hayatın yaşamaya değer olmadığını söylerler. Ancak, ya sorgulamak hayatınız haline gelirse? Bu yaşamak mı olur, yoksa ertelemek mi? Ya birbirimize yardımcı olmak adına yediğimiz tüm o öğle yemekleri...ve yaptığımız gece yarısı telefon konuşmaları bizi sadece konuşan ama harekete geçmeyen tipler haline getirdiyse? Sorgulamayı bırakmanın zamanı gelmiş mi demektir?" C.B.

ömer hayyam'ın çok sevdiğim sözü var ya;

2010-10-15T00:01:00.001+03:00

"Aldığın her nefesi fırsat bil; ot değilsin, yeniden bitmezsin." nasıl geçerli değil benim için, belli değil. Sanki yeniden biticem. Aldığım her nefesi veriyorum gidiyor. Belki sözü çok sevdiğim için "yaşadığım"(!) hayat çok koyuyor ya..bunca zaman boşa geçmiş -ve böyle devam edersem geçecekmiş- gibi..hayalcilik mi hayallerim mi beni bitiren? o zaman hop hop değiş ton ton gerçekçi mi olayım? olamam ki..o zaman ortadan yok mu olayım?...

anlaşılan..

2010-10-14T23:54:00.002+03:00

göz yaşlarım yağmura eşlik etmek istiyor bu gece..etsin bakalım..

izlediğimden beri kafamda dönüp duruyor...

2010-10-14T21:56:00.005+03:00

-Why'd you put me on this case? You knew I wasn't ready.

Well, far as I can tell, you nailed it. Look, what do you wanna be when you grow up?

-I am grown-up.

Terrific. Who are you?

-I'm... I'm a...

You're on your way to becoming one of the world's leading experts in deception. But up here(in your head), you're still a baggage screener at the airport.

Till you change that, you'll always think you're not ready.

bir anda bastıran yağmur gibi..

2010-10-06T23:32:00.000+03:00

eğer, sevdiğin bir şeyi yaparken (sevdiğin bir diziyi izlerken mesela) seni duygulandıran birşey olduğunda bir anda bastıran yağmur gibi gözyaşların akmaya başlıyorsa -ve üstelik de durmuyorsa- bişiler yolunda gitmiyor demektir..yanaklarım ıslanırken neden'in cevabını bulmaya çalışıyordum bi yandan..çok da uğraşmadım açıkçası..çünkü sürekli düşünmekten, bişilerden çıkarsama yapmaya çalışmaktan, analiz etmekten yorulmakla birlikte sıkıldım da.."bişilere canım sıkılmış ben de bastırmışım şimdi de ağlıyorum işte ne var" deyip rahat bıraktım kendimi..

"şimdi nasılsın?" diye soracak olursanız, işte böyleyim:

30'unda..

2010-09-30T01:53:00.000+03:00

..insan kendini bekleme salonunda hissedebiliyor, eğer o yaşına kadar planladığı gibi gitmediyse hayat, "Hayatını istediği gibi yaşamak isteyenler için son çağrı" anonsunu da duyar gibi olabiliyor..

2010-08-22T01:36:00.003+03:00

geçen gün birkaç tane çocukluk fotoğrafımı gördüm..fotoğraflarda gördüğüm kendim..tanıdık..içi gülen gözler..muzip bakışlı çekinmesi olmayan çocuk..tanıdık..imrendiğim çocuk..tanıdık..

annem "sen çocukken çok konuşkan, bıcır bıcır, girişken bi çocuktun. Noldu sana acaba sonra?" dedi..

N'oldu gerçekten? Ne zaman ne sebeple vazgeçtim o kadar bıcır bıcır konuşkan girişken biri olmaktan? Ve neden? Beni bilen bilir aslında öyleyim halen. O bilenler de azdır. Sadece o zamanlar bunu herkes bilir(miş)di. Ya da çakır keyif olmaya göreyim..Aydın Boysan bir ropörtajında "içki insanın içindekileri ortaya çıkarır"a benzer bişi demişti sanırım. Onun gibi..Çocukluktaki saf halime dönüyorum herhalde..Kendimi "meli malı"lara takılmadan, rahatlıkla, kasmadan, süzgeçten geçirmeden ifade ettiğim, eğlenceli, bıcır bıcır insana dönüşüyorum..

Çocukluktaki "kendim"e imreniyorum ne yalan söyliyim. Onun gibi olmak istiyorum.

Yani kendim gibi !

ne dersin?

2010-06-29T15:18:00.000+03:00

Kendime kızgınlığımdan mı geliyor herkese her şeye bu kadar çabuk kızmam ??

2010-06-28T18:17:00.001+03:00

Bir önceki yazıma ithafen..

..öğrendim..

2010-06-10T22:55:00.009+03:00

Geçen ay, insan bir başına kalınca ölmüyormuş onu öğrendim. Bildiği, tanıdığı, yakın çevresinden uzakta birşey olmuyormuş insan denen varlığa. Zorlanıyor biraz ama yaşıyor işte.

Hayatımda ilk defa bilmediğim bir şehirde, ailemden, en yakın arkadaşlarımdan, yakın arkadaşlarımdan, sevgilimden uzakta yalnız kaldım. Benim -herhangi bir felaket durumu olmaksızın- tanımlayacağım şekilde "yalnız". Ve hayat devam etti, bana kattıklarıyla. Zordu. O 30 gün geçmek bilmedi. Ama her ne kadar zorlayıcı olmuş olursa olsun bana kattığı gücü sevdim. "Daha önce böyle bir deneyim yaşamış ve kendimin daha önce farkına varmış olmak iyi olurmuş."dedim.

Şöyle kısa bir bakış atmak da iyi oldu gerçi bakma.. Bundan sonrası iyi olacak..

I believe in I !

Nowadays

2010-04-13T01:22:00.004+03:00

what the fuck is (not) going on with my life?!

I want to

motto motto

2010-03-26T02:22:00.001+02:00

mutluyum :)

2010-03-24T02:55:00.000+02:00

umutluyum..

...

2010-03-23T01:11:00.011+02:00

sanki hiç olmamışım gibi..silinmiş gitmişim..ne kadar acıtsa da düşünmeyeceğim..görmeyeceğim..ileriye bakıp sevineceğim.."Yerine yenileri gelecek..Herşey harika olacak!" diyecek ve gülen gözlerimle bakmaya devam edeceğim..

..ne olursa olsun..

2010-03-15T01:43:00.003+02:00

Bugün canın çok sıkkın
Hersey sana zor geliyor
Olabilir
Bugün aşkın bitmiş
O seni terkedip gitmiş
Olabilir
Sanki sen hiç bilmediğin
Bir kaos içindesin
Kimbilir

Günlerin getirdiği
Senin yitirdiklerin
Sanki hiç umut yok
Çok yorgunsun

Ne olursa olsun
Yaşamaya mecbursun
Ne olursa olsun
Yaşamaya mecbursun

Bugün duyduğun haberler
Sana utanç veriyor
Olabilir
Bugün din ve ırk uğruna
Cinayet işleniyor
Olabilir
Mostar köprüsü çökmüş
Neretva ne kadar üzgün
Kimbilir

Günlerin getirdiği
Açlık ve gözyaşı
İnsan hep umut eder
Biliyorsun bunu

Ne olursa olsun
Yaşamaya mecbursun
Ne olursa olsun
Yaşamaya mecbursun

..ne olursa olsun yaşamaya mecburum..

14 07 09'da yazılmış bir yazı...

2010-03-04T01:34:00.001+02:00

"Herşey beni bekliyor. Dolabım beni bekliyor. Çekmecelerim, ıvır zıvırlarım, kutularım, biriktirdiğim kartlarım, anı olarak tuttuklarım...Sonra, kariyerim. Ailem. Küçüklüğümden beri tutacağım evim. Hayatım. Hayalini kurduğum hayatım beni bekliyor. Ben de bekliyorum. Ben de birşeyleri bekliyorum. Herşeyin kendiliğinden olmasını bekliyorum (galiba). Olmayacak şey. Hayatı bekliyorum. Aslında -düşündüm de- kendimi bekliyorum. Birisi seni bekletir de gelmek bilmez bir türlü ve sinirlenirsin ya, işte öyle sinirli hissediyorum ne zamandır. Bundanmış demek. Kendi kendimi bekletiyormuşum.

Ben dahil, herkes -herşey- beni bekliyor.

En güzeli hiç beklememek. Ne karşı taraftan birşey beklemeli ne de birini beklemeli. Kimsenin bekletmesine de izin vermemeli." diye bağlayıp(!) noktalamışım yazıyı...

Epey uzakta olmalıyım ki, aradan geçmiş neredeyse 8 ay, ben halen ortalarda yokum...

2010-02-24T22:24:00.007+02:00

2 - 1

sessizlik

...

onca zaman geçti..

2010-01-23T01:14:00.003+02:00

Az buz değil, şu dünya üzerinde 30 seneyi doldurmak üzereyim ve çocukluğumda, erken gençlik zamanımda ciddi ciddi kurulmuş olmasa da üstünkörü kurulmuş olsa da 30 yaşıma geldiğimde yaşıyor olacağımı sandığım hayat hayaliyle uzaktan yakından alakam yok..Bana o zamanlar öyle geliyordu ki, çoktan hayatımı kurmuş olacaktım. Hayatımı bir ömür boyu paylaşmak istediğim insanla yollarımızı çoktan birleştirmiş olacaktık. Popüler sloganın dediği gibi "Hayatın, senin seçimin". Çünkü aslında bu dediklerim gerçekleşmiş olabilirdi pekala, bazı dönüm noktalarında farklı(!) kararlar verseydim. Mesela, iki yıl çalıştığım işimden istifa edip bambaşka bir yolda ilerlemeye karar vermeseydim. Evet hayatımı kurmuş olurdum belki, ama çok bilindik şekilde bilindik bir hayat. Peki bu kadar zaman alacağını, hatta, zaman almaya devam edeceğini bilseydim farklı mı davranırdım diye soruyorum kendime..Şanslıyım ki cevabım "Hayır". Yoksa geçen 6 yıl (vay be!) boşa geçmiş sayılırdı. Aslında pardon, farklı davranırdım, zamanlama planlama konusunda farklı davranırdım. Ben sandım ki, herkes benim bu hayatta n'apmak istediğime karar vermemi bekliyor. Sandım ki, ben yapmak istediğim şeyle ilgili adımlarımı attıkça elimden tutup armudu ağzıma düşürecekleri yere götürecekler. Sandım ki ölümsüzüm ben, zamanla derdim yok. Ama var. Halen istediğim noktada olamamak canımı sıkıyor. "Sen ne istediğine karar verdin ya ona bak!" demek de fayda etmiyor. Kendi üstüme geleceğim ya "Daha önce karar verseydin ya! Kaybettiğin zamana bak!" diyor beynimin bir tarafı da. Ne kadar kulak tıkamaya çalışsam da nafile. Hele bir de etrafında, senin iyiliğin için "Eee? Nasıl gidiyor? N'apıyorsun şimdi sen? Ne zaman bilmem ne?" diye soranlar da olunca, kendine kulak tıkamayı başarsan n'olacak? İşte o zaman "Ah, bi bir başıma kalabilsem..bi yalnız kalabilsem de kendi sorularıma kendi cevaplarımı bulabilsem.." Kayboluyormuş gibi hissediyorum, kafamdaki sorular benim mi onların mı?.."Ya cevaplar kendi cevaplarım olmazsa?" korkusu beni onlardan uzaklaştıran, onlarla konuşmaktan alıkoyan.

"Kendime ait bir oda"dan önce "kendime ait bir kafa" istiyorum..

bir anda

2009-12-17T23:48:00.000+02:00

Dün bir arkadaşıma 2006 Ocak'ındaki mini New York seyahatimden bahsettim..Bugün Nine müzikalinin fragmanını izledim. İçimde Amerika'ya, Marion Cotillard'ın bu fotosunu görünce de New York'a gitme isteği geldi birden bire. Hemen bir uçağa atlayıp gidercesine..

Ben de şöyle bi poz versem fena mı olur :)

güzel

2009-12-17T22:30:00.001+02:00

Bu ne menem bi güzelliktir biri bana söyleyebilir mi? Çok beğendim..

Daha yakından görmek için fotoğrafın üstüne gelip tıklayın, ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız..

2009-11-27T13:14:00.003+02:00

bir anda gelen iç sıkılması, iç daralması hayra alamet değil ya, neyse..

..hayatla ilgili sabun köpüklü karamsar bir yazı..

2009-11-25T02:55:00.003+02:00

Kendimi hayatta bir sabun köpüğünün içinde yol alıyormuş gibi hissediyorum. İstediğim yere gidiyorum istediğim insanlara yaklaşıyorum. Görünürde beni engelleyen birşey yok. Ancak gittiğim yerlerle, yakınına gittiğim insanlarla aramda o incecik duvar var. Hep var.

Bazen ortalığı duman kaplıyor, içeride göz gözü görmüyor, ağırlaşıyorum. Bazen aşk oluyor, heyecan oluyor, mutluluk oluyor, hafifleyip yükseliyorum. Bazen de daralıyor, beni içeride sıkıştırıyor, ben de ellerimi ayaklarımı duvarlarına dayayıp var gücümle itiyorum. Çünkü bunu yapmazsam içeride sıkışıp ölecekmiş gibi oluyorum.

İsterdim ki; bir sabun köpüğü kadar hafif olayım ve o incecik saydam duvarım olmasın. İsterdim ki; neşe dolu ve korkusuz olayım, hayat beni sıkıştırmasın..

2009-11-25T01:11:00.002+02:00

Bu can sıkıntısından kurtulmak istiyorum. Kendimi soyutlayasım var. Sanki soyutlarsam hayatın bana verdiği can sıkıntısından kurtulucakmışım gibi geliyor. Yani hayat canımı sıkamazmış gibi. Peki, kendimi soyutladığımda, yaşadığım "hayat" mı olacak, orası meçhul... Beklenti içinde olmaktan, benden birşeyler beklenilmesinden sıkıldım. "Ne"den soyutlamak? Neden; ben, doğa ve tanımadığım bir çevre?

Çünkü doğa senden birşey beklemez. O kendi halindedir. Kendi düzeninde takılır gider. Kuralları bellidir ve koşulsuz sana kendini açar. Ve seni tanımayanlar, senden birşey beklese de bir önemi yoktur.

Kendim de kendimden birşeyler bekliyorum. Ve ben ne birşey beklemek ne de hayal kırıklığına uğramak istiyorum.

Bu aralar böyle...

dedim ki;

2009-11-11T17:43:00.002+02:00

beyaz bir sayfa açayım kendime..
ufak tefek düzenlemeler..sayfa zamanla bulacaktır kendini..

mümkün müdür?

2009-11-11T17:40:00.003+02:00

sinirimi aldırmak istiyorum..

24 saat oldu..

2009-11-08T02:46:00.004+02:00

ve ben seni özledim..

2009-11-08T02:17:00.006+02:00

"Bakma, iyi olacak gitmesi." dedim, diyorum. Etkilenmediğimi, etkilenmeyeceğimi, etkilenmeme izin vermeyeceğimi düşünüyor(d)um. Ama yine de bi tuhaf hissediyorum-ki bu kendimi çekmiş halim..iyi ki..yoksa hüngür şakır ağlardım durup durup..gerçi hissediyorum ya içimde bi yerlerde sular yükselmekte, dur bakalım..

2009-10-18T17:10:00.003+03:00

Belirsizliğin sularında takılıyorum bi süredir..her anlamda..yani her alanda..iş hayatım..özel hayatım..hayatım..

(bu ara deniz metaforuyla anlatıyorum bi şeyleri bu geleneği bozmayacağım :)

Kafam yüzeyde, suyun içinde duruyorum..yüzmeden..çok hareket de etmeden..yüzüm karaya dönük..bakıyorum..ne yapılacağı belli..suda kalırsam da n'olacağı belli..(mi?)..yapılması gereken şu:
bir karar vermek..

karaya yüzüp toprağa ayak basmak ve oradan hazır tıkır tıkır işleyeni, yapılmışı, güveniliri var misali bir yer bulup hayatına devam etmek..

veya

karaya yüzüp toprağa ayak basmak ve kendin, kendi başına bir hayat, tıkır tıkır işleyen bir düzen kurmak..ama bu belirsizliği, riski içinde barındırıyor..yine de karar senin..

veya

cildin buruş buruş olana, balıklara meze olup suya karışana kadar suda kalmaya devam etmek..

veya

suda kalmaya karar vermişken sana yardıma gelene elini verip kolunu kaptırmak (şaka şaka), sana yardıma gelene elini verip su üstünde bir hayat kurmak..

herşey mümkün..(yazmak amacıyla saçmalamak gibi)..hayatını bir yola koymaya çalışmak gibi..veya hayatını harcamaya devam etmek gibi..

Şu anki gidişattan memnun muyum? Hayır.
Gidişatı değiştirmek için neler yapabilirim biliyor muyum? Evet.
Şu "Stand-by" modundan çıkacak mıyım? ...

kara..deniz..ben

2009-09-13T21:04:00.006+03:00

Kara görünmüştü..ben karaya çıkmamaya karar vermiştim. Eğer çıkmam gerekiyorsa kara beni çağırırdı zaten. O zamandan bu zamana karayı hep gördüm..bazen uzakta..bazen yakında..Daha önceleri olduğu gibi gözden kaybolmuyordu.

Geçenlerde denize düşürdü beni. Bilerek..isteyerek. Umursamadı. Yüzerek karaya çıkabilirdim -dediğim gibi- uzak değildi çünkü. Kıyıya kadar gittim. Neden, sonra vazgeçip geri yüzdüm, o da beni denizden çekti. Şimdi onunlayım..ama aslında..su bileklerimde kıyıda yürüyorum..Karaya çıkacağım(ı)..hissediyorum.

Aslında yolculuk sona ereli çok oldu. Bir süredir çapa atmıştık. Bir yere gittiğimiz yoktu.

Beni düşündürüyor; yelkenli, kaptan, yolculuk -gezip gezmeyip görüp göremeyeceğimiz yerler..

Geçen gün arkadaşımla konuşuyorduk ve kendimi dinlerken şaşırdım. Çünkü deniz üstündeki kızın anlatacağı şeyleri anlatmıyordum. Ya da anlattığım şeylere göre denizde bile değilim. Gerçek hangisiyse diğeri oyun demek oluyor bu.

Kim bilir? Benden başka..

2009-08-24T22:24:00.002+03:00

"Erkekle yarışıyorsun ve yarışmana gerek yok; sen zaten üstünsün. Şiir yazmana gerek yok, şiir sensin. Sevgin senin müziğindir. Sevgilinle birlikte çarpan kalbin senin dansındır."

bilen bilir..

2009-08-11T03:00:00.005+03:00

İfademde karasızım..beni tutan birşeyler var..korkuların yanında..
Anlaşılmaz bir yanım var..öldürmeye hevesli..kupkuru çiçek gibiyim..biraz suya özlemli..

Renklerin içinde..düşlerin içinde..doğmak sessizce..renklerin içinde..
cennetin içinde..ölmek sessizce..

2009-08-10T22:50:00.003+03:00

ilişkilerden nefret ediyorum..hayattan nefret ediyorum..kendimden nefret ediyorum..herşeyden nefret ediyorum..

bu aralar..bi süredir..(bazısı) epeydir..

neden böyle(yim)?

ben böyle(mi)yim!

00:12

2009-08-08T02:11:00.008+03:00

Mum ışığında yazmak neyse de ay ışığında yazmak da ayrıymış :) Birkaç saat önce sahildeydim. Ayın doğuşunu yakaladım tesadüfen. Tabi ki çok güzeldi. Üşümeme direnebildiğim kadar direndim. Bi süre kayalıklarda, bi süre de bankta oturdum.

Bankta oturduğumda hüzün çöktü üstüme. bir süredir öyle, bankta oturuyorum işte. Boşvermiş şekilde.
Birileri geliyor, iş güç eğlence vs sebeplerle götürüyor; sonra geri getiriyor. Ben de banka oturuyorum. Biri gelene kadar ordayım.

Boşvermişlik hakim bir süredir. Hiçbir şey umrumda değil gibi de, umrumda gibi de.

Sonra elimin içine, yok yok, avucumun içine, yok yok, işaret parmağımın ucuna yıldız dövmesi yaptırmayı düşünüyorum. O sırada önümden geçen biri, o karanlıkta beni gördüyse, yüzünde bir gülümsemeyle eline bakan bir kız görmüştür.

Yıldız kolye ucum gibi hissediyorum kendimi. Üstünde bir sürü taş var. Bir tanesi eksik. Üşenmesem sayardım..

2009-07-09T01:58:00.003+03:00

Sıkkınım..Düşünceliyim..Gel-gitliyim..
Umutluyum..Umutsuzum..
İnişliyim..Çıkışlıyım..
Mutluyum..Mutsuzum..
Eminim..Değilim..

Yaşıyorum işte..

2009-06-16T01:37:00.004+03:00

"An elephant with his trunk raised is a ladder to the stars.

A breaching whale is a ladder to the bottom of the sea.

My photographs are a ladder to my dreams.

These letters are ladders to you. "

Ashes and Snow, A Novel in Letters

Oruç Aruoba - Çok severim, şiddetle tavsiye ederim

2009-05-11T00:56:00.007+03:00

Kendi olarak, sana gelen
Sana gereksinimi olmadan, seni isteyen
Sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen
Kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan
O, işte...

---------------

Ayırdedemiyorum;
içimdekikıpırtılarla dışımdakitangırtıları.

---------------

Birleştiremiyorum
içimdeki kopukluklarla dışımdaki bozuklukları.

---------------

Yaşamda kimse paylaşmayacak / paylaşamayacak /
senin tutkularını : onları, hep yaşayıp yaşayıp,
unutacaksın..

Yalnız, yaşayacaksın;
Yalnız yaşayacaksın..

---------------

Biz, artık, ayrı olabiliyor idiysek, senileben arasındaki şu "ile" artık yok demekti.

2009-05-03T23:19:00.004+03:00

"Bırak hayat sana rağmen degil, seninle beraber aksın.
Düzenim bozulur ; hayatımın altı ustune gelir diye endişe etme.
Nereden biliyorsun hayatının altının üstünden daha iyi olmayacağını?

..di mi ama :)

2009-04-22T01:18:00.003+03:00

Günlerdir yan yattığım iskeledeki bankta doğruldum. Biraz isteyerek biraz istemeyerek gittim yanına. Nasıl olduğumu nedenleriyle söyledim, bu sefer o sormadan ya da başka sebepten bi tartışma çıkmadan. Beklemiyordum, nedenleri üzerine sorular sordu konuştuk. O günden beri daha iyiyim. Konuşmak gerek. Kiminle derdin varsa. Beklemeden. İnsan hafifliyor.

2009-04-13T13:07:00.005+03:00

iskeledeki bankta yan yatmışım, hava kararıyor, gece oluyor,
zifiri karanlıktan sonra gün ağırıyor..günlerdir ordayım..
kıpırdamadan yatıyorum..
ve çok üşüyorum...

2009-04-12T21:39:00.011+03:00

Biraz önce annem "Yolunda gitmeyen bişey mi var?" diye sordu. Cevabım "Evet: Hayat." oldu. Dokunsalar ağlayacak gibi olan bir insana böyle bi soru sorulunca ne yaparsa onu yaptım. Ağladım. Hayat bazen çok karmaşık ve zor geliyor. Çok fazla değişken var. Herşeyle ilgilenmeye çalışmak benim için pek kolay değil. Hayatla baş etmekte sorun yaşayanlardanım sanırım. Gerçi hayatla "baş etmek" gibi olmamalı yaşamak aslında, ama şuraya yazarken bu kelimeyi kullanmak geliyorsa aklıma, vardır bi sebebi.

Bi arkadaşıma rastladım msn'de. Konuşmaya yeni başlamıştık, şöyle diyaloglar geçti aramızda:

- yolunda gitmeyen biseyler mi var yoksa?
I - annem "yolunda gitmeyen bişey mi var" diye sordu biraz önce, cevabım "Evet. Hayat." oldu.
- ama seni cogunlukla gulumseyen bir kadın olarak hatırlıyorum. seni boyle dusunduren sey ne olabilir ki yoksa bunları da gulumseyerek mi soyluyorsun

Gülümsedim. Sonra düşündüm: Bu hayatta beni hangi anlar gülümsetiyor, mutlu ediyor?

Bir tiyatro oyununda oynarken, tiyatro oyunu için prova yaparken, ama en çok oyunun sonunda selam verirken, dans ederken, dans gösterisi yaparken, ablamla katıla katıla gülerken, ailemle sorunum olmadığında onlarla vakit geçirirken, kendimi suyun kaldırma kuvvetine bırakırken, sevgiliyle süpriz anlar yaşarken...ilk anda aklıma gelenler...

"gulucuk" olarak kalmak isteğiyle...

Is this what life's about?

2009-04-06T15:29:00.009+03:00

"...hoping for the best but preparing for the worst."

Başlıktaki soruma bakmayın. Aslında tüm sorgulamalarımdan sıkıldım. Çok sıkıldım. Kendimden sıkıldım. Hayatla ilgili, kendimle ilgili, işimle ilgili, şu anki odamla ilgili, gelecekteki evimle ilgili, sevgilimle ilgili, evleneceğim adamla ilgili, evlilikle ilgili, arkadaşlarla ilgili, içinde yaşadığım ülkeyle ilgili, başka bi yerde yaşamakla ilgili, günlük programımla ilgili, gelecek programımla ilgili herşeyle ilgili, yani her-şey-le ilgili düşünmekten, sorgulamalar yapmaktan, günümü programlamaya çalışmaktan, geleceğimi programlamaya çalışmaktan sıkıldım. Sı-kıl-dım. Beynim sıkıldı(noktalı ı da kullanılabilir burada) ! Yoruldum.

Bu aralar; kendi başımaysam kendim dışında kafamı meşgul edecek şeylerle uğraşmak, arkadaşlarımla buluşmuşsam da benim dışımda şeylerden bahsedilsin, başka şeylerden konuşulsun istiyorum. Zaten kendimle ilgili birşey söylemeye çalıştığımda iki kelimeyi bir araya getirip cümle kuramıyorum, çünkü kurmak istemiyorum.
Sorulmasın bana hiç birşey! Sormayayım kendime hiç birşey!

Kafa dinleyeyim az biraz.

sanki içimdeki kadınlar konuşuyor...

2009-04-06T15:21:00.013+03:00

Grey's'den bir kuple:

Meredith - Why can't I just be that happily ever after person? Why can't I believe in that?

Izzie - I don't know what I believe in anymore.

2009-03-31T13:24:00.008+03:00

Güzelce karıştırdım aklımı.
Neye göre karar vermem gerektiğini bilmiyorum artık.
Ne istediğimi de bilmiyorum artık.
Bi süre uyumak istiyorum..ya da hayatı bi süre pauselamak..
düşünmek zorunda olmadan..bi karar vermek zorunda olmadan..

...kara...göründü...

2009-03-27T02:48:00.006+02:00

Normalde mutluluk verir "Kara göründü!" demek.
Peki ya karaya inmek istemiyorsan?
Ya da ya karaya inmeye hazır değilsen
-er ya da geç ineceğini bilmene rağmen?
Rotanın karaya döndüğünü önceden fark etmene rağmen...

Hayat işte böyle birşey.

2009-03-24T15:14:00.005+02:00

Rubik kübü. Hayatı yaşayışın, ona bakışın basitse, bunun bir küçük modeli veya tüm renklerin aynı olduğu modeli, yok eğer benim gibi herşeyi fazlasıyla düşünüyosan, ayrıntılara takılıyosan, kendine bir türlü rahat vermiyorsan yukardaki gibi bişey.

Bazen bir yanı aynı renk yapıyorsun diğer yerler karman çorman. Diğer yerlere el atıyosun, yaptığın bozuluyor. Gerçi, her yüzünü aynı renk yapsam huzura erecek miyim? Bilmiyorum.

En kötüsü, bence, bazen seni huzura erdirecek şeyi bildiğini sanıp uğraşıyorsun, o şeyi elde ettiğinde veya başardığında bi bakıyorsun ki değilmiş. Joker'in dediği gibi "... like a dog chasing cars. I wouldn’t know what to do if I caught one…"

"I'm like a mad man trying to solve a rubic cube. I wouldn't know what to do if I solved it..."

NiL'den inciler

2009-03-16T17:42:00.005+02:00

Bunu geçen hafta pazartesi yazmıştı:

Yavaşa Övgü

Başkasının da benimle aynı dertlerden muzdarip olduğunu görmek iyi hissettiriyor, "n'apmalı peki?" diye düşünmekse depresif :s

Hadi Mavi Ay'a bir ki !

ahahaha :))

2009-03-16T17:22:00.007+02:00

***

*** Marjane Satrapi (Persepolis'in yazarı) - Dikiş Nakış kitabından.

Oooohh püfür püfür :))

Marjane'nın büyükannesinden inciler

2009-03-16T16:46:00.005+02:00

Güya 2009 Kovalar'ın yılı olacakmış. Mart ayındayız ve yılın şimdiye kadar pek iyi geçtiğini söyleyemeceğim. Sabırlıyım ama. Bekliyorum. Gidişatın tersine döneceği zamanı bekliyorum. Sadece beklemekle de kalmayacağım, ben de adımlar atacağım. Evet yapacağım bunu...

Neden bilmiyorum bu yıl benim için ciddi bir yıl olacakmış gibi hissediyorum. İşimle ilgili ciddi gelişmeler olacak; ben ciddi ciddi kendi evime çıkacağım; yanıbaşımdakiyle devam edeceğim ya da etmeyeceğim.

Hayat sırtımdan inecek ya da ben hayatı sırtımdan indireceğim ve hayatımı ben süreceğim.

Randy Pausch Last Lecture: Achieving Your Childhood Dreams

2009-03-08T14:34:00.007+02:00

Pazar sabahı kalkıp kahvaltıdan sonra izlediğim, ablamın anlata anlata bitiremediği adamın son konferansından (belki bildik) birkaç not:

We cannot change the cards we are dealt, just how we play the hand.
Brick walls are there for a reason: they let us prove how badly we want things.
When you're pissed off at somebody and you're angry at them, it means that you just haven't given them enough time. Wait long enough and people will suprise you.
There are both ways of saying "I don't know" but there is a good way and a bad way.
"Guys it was pretty good, but I know you can do better." It is the best thing to say 'cause you obviously don't know where the bar should be and you're only gonna do a disservice by putting the bar anywhere.
Decide if you are Tigger or Eeyore.
"When it comes to men that are romantically interested in you, it's really simple: just ignore everything they say and only pay attention to what they DO."

Biraz uzun ama gerçekten izlemeye değer. İzlemek isterseniz:
http://www.youtube.com/watch?v=ji5_MqicxSo

Ne yapayım ki...

2009-02-11T09:14:00.006+02:00

Bu sessizlik hayra alamet değil. Görüyorum da sinyalleri. Aslında birşeyim yokmuş gibiyim ama bir bakıyorum, bıraksalar volkan gibi patlayacağım. Yani, o derece olmasa da patlayacağım. Şaşırdım fark ettiğimde. Ama fark etmişlik pek işe yaramıyor şu anda. Ne yapacağımı bilmiyorum çünkü. Yani tepkiliyim ama tepkimi yöneltmem gereken kişinin psikolojisi, sıkıntısı benden beter. Dolayısıyla içim elvermiyor tepkimi yöneltmeye.

Ben de öyle, içimde giderek kabaran öfke, sıkıntı her neyse onunla, sessizliğim arasında sıkışıp kalıyorum.

O yüzden;

"Sıkkınım
Sıkkınsın
Sıkkın..."

ya da

"Sıkıntı, sıktığı kişiyi sıkar." ya da "Herkesin sıkıntısı kendine." Çünkü herkesin derdi var ve birininki ötekine-veya hatta kendine bile- anlamsız veya o kadar da büyütülecek birşey değilmiş gibi gelse de fark etmiyor. Çünkü 'Ateş düştüğü yeri' hesabı, sıkıntı da sıktığı kişiyi sıkıyor. Nokta.

:P

Duygu grameri

2009-02-09T00:10:00.005+02:00

Sıkkınım
Sıkkınsın
Sıkkın
Sıkkınız
Sıkkınsınız
Sıkkınlar

Sss..... !

" Dali is not crazy at all ! "

2009-01-31T11:58:00.015+02:00

Sergiden çıktığımda bu kadar etkilendiğimin farkında değildim. Az da olsa antipatiklik duyduğum bu adamı artık sevdiğimin de. Picasso etkilemişti. Ama Dali... Yeri ayrı... Böyle insanlar sık gelmezler ve geldiklerinde hayatınıza girmişlerse çok şanslısınızdır.

İspanya'da tiyatro-müzesini görmeyi istiyorum. (Müze olarak eskiden tiyatro olan bir yeri almış. Sembolik açıdan çok anlamlı, çok mantıklı..."The Dalí Theatre-Museum, the largest surrealistic object in the world, occupies the building of the former Municipal Theatre, a 19th century construction which was destroyed at the end of the Spanish Civil War. On its ruins, Dalí decided to create his museum.")

Cadaques'e gidip, sahil kıyısında onunla aynı yerde durduğumu düşünüp uzaklara dalmak istiyorum. Bunu gerçekmiş gibi hayal etmekte hiç zorlanmıyorum. Hayal ettiğimde; dalgaların sesi, rüzgarın hafif esintisi, güneşin iç ısıtan sıcaklığı, hissettiğim huzur o kadar gerçek ki, garip...

Gittiğin bir sergiyle, sabah uyandığın zamanki halinden farklı hissetmek çok ilginç. Tekrar gitmek istiyorum. Ölüm Şövalyesi'ne bakmak istiyorum sıkılana kadar. Normalde o tarz karanlık, hatta siyah resimleri hiç sevmem içimi kararttığı için. Ama bana huzur verdi. O resme bakıp içinde kaybolmak istiyorum.

Ve Gala. Fotoğrafının üzerine "Şato Kafa" diye yazdığı, "Gala'nın zaferi benim zaferim" başlıklı ilüstrasyonlar yaptığı, resimlerinde bazen belli belirsiz bazen açık seçik yer alan Gala... Kendine güvenmesini sağladığını, kendini deli olmaktan alıkoyduğunu söylediği, ona ilham kaynağı olan Gala.

16 yaşında ne olmak istediğini bilen, hatta o yaşlarda tuttuğu günlüğünde "Çok ünlü olacağım..İnsanlar benden söz edecek..Yapmam gereken çok şey var.." diye yazan insanlardan. "Hayal gücümün atını sonsuzluğa doğru sürmediğim tek gün yok" diye bir ilüstrasyonu olan bir insan. "Hayal Gücünün Bağımsızlığı ve İnsanın Delilik Hakları Bildirisi" yayınlamış bir insan.

Hay Bin Kunduz !!!

2008-12-10T03:20:00.008+02:00

"Ben artık evliliğe inanmıyorum..Evlilik, günümüzde geçerliliğini yitirmekte olan bi kurum bence..Çünkü..bıdı bıdı..bıdı bıdı bıdı..bıdı bıdı.." diye atıp tutan ben, odamdaki fazlalıkları ayıklama girişiminde karşılaştığım dekorasyon dergilerine bakarken, bi baktım ki malum kişiyle ilgili hayallere dalmışım. Evlenmeye karar vermişiz de evimizi döşeyeceğiz filan. Yüzümde bi gülümsemeyle sayfaları çeviriyorum. "N'oluyo?" dememe fırsat kalmadan "Teklif etse n'aparsın?" diye kendime sorarken buluyorum kendimi. "Ya, biliyorum şu aralarki düşüncelerini. Biliyorum zor geliyor sana karakteri. Çektirir de sana. Ama 'EVET!' diyip atlardım boynuna." demez miyim! "Ama..ama.." diye kalakaldım.

HAY BİN KUNDUZ YAAA !!!

hofff...

1 Aralık 2008 Pazartesi

2008-12-01T21:37:00.005+02:00

Sesler..bi hareketlilik var. Hmm anladım. Kahvaltı edilmiş. Hazırlanıyorlar. Kalktım. Şiş bi surat (O kadar geç de yatmadım. Bişey de içmedim. Ağlamadım da..neyse..). Pazartesi (surat ekşitme). Biraz sütlaç, biraz beyaz peynirle bir dilim ekmek. Çay. Ev ahalisi (işi gücü olan insanlar) gidiyor. Gazeteye göz gezdirme. Salonun güneş vuran kanepesinde -güneş kaçmadan- biraz kitap okuma(güneş vururken orda oturup bişiler okumak çok keyifliymiş yeni keşfettim). Hava da çok güzelmiş. Kalktığımdan beri beynimin bi köşesi: "Aç..hadi aaaç..ne duruyosun..sen de istiyorsun..aç.." Evet doğru, istiyorum, ama 1-2 bölüm izlicem. En fazla 3. Windows is opening. Nerde kalmışız? Mmmm...5.bölüm.Kahve ve bisküvi..Sonra 6..cips..o-oo biri beni durdursun..neyse..7..geçen günden pizza vardı..ara..biraz ara ver.."Akşamki çalışmaya gitmiceksin galiba?" Noop..o zamaan chicken wings and coke..ve bölüm 8..e sezon bitsin bari..sütlaç eşliğinde bölüm 9.

Bugün böyle geçti. Gerçekten..böyle(ce) geçti. Yani..kendimi anlayamıyorum..eğer bişeyler yapmış olsaydım, en azından akşam çalışmaya gitmiş olsaydım dicektim ki "Bir günü istediğim gibi geçiremedim." İstediğim gibi geçirdim (ya da istediğimi sandığım gibi, emin olamıyorum şu durumda) ve diyorum ki "Bugün böyle geçti."

Give yourself a breeaak!

"Rağmen varolabilmek"

2008-11-28T15:34:00.002+02:00

"Korkmadığımız ve savunmada olmadığımız zamanlarda güzelleşiyor ve daha anlamlı bir hal alıyoruz, üzerimizdeki örtünün yükü hafiflediğinden. Ama çoğu zaman, acımasız çalışma koşullarının, klişeleşmiş sosyal ayinlerin ve yakın ilişkilerimizdeki abartılı beklentilerin ortasında savrulup, şartlanmalarımız doğrultusunda kendimizi dış dünyaya endeksleyiveriyoruz. Bir başka deyişle, yaşantılarımızın başlangıcının bizden değil çevremizden kaynaklanmasını beklercesine kendimizi dış etkenlere bırakıverme eğilimindeyiz, zedelenme ya da anlaşılamama korkularımızdan ötürü risk almaktan kaçınarak. Genelde, duygusal girişim yönü yeterince gelişmemiş bir toplumuz. Yaşatılmayı bekler halde gibiyiz ya da saldırgan öğeler içeren duygusal çıkartma harekatlarının girişim olduğu sanısındayız. "Rağmen varolabilmek", dış etkenler ve diğer insanlar bizi nerelere çekiştirirlerse çekiştirsinler kendimiz olmaya çalışmak karşılığı olarak kullandığım bir deyim (ne hoş:). Söylemesi kolay, uygulaması zor da olsa bu deyim bir kenarda dursun derim, fazla tozlanmadan (katılıyorum:)."

Wanna be an "artist", an artist just like Otto Rank defines..

2008-11-28T14:58:00.002+02:00

Bu aralar okuduğum kitap, Engin Geçtan-Hayat, beni mutlu ediyor. Çünkü düşündüğüm şeyleri bir başkası da düşünmüş ve benim yerime bunları çok güzel toparlayıp yazmış :) Gerçi bu yapacağım alıntının şu sıralar düşünmekte olduğum şeylerle bir ilgisi yok. Otto Rank diye birinden bahsediyor kısacık. Yaptığı tanım hoşuma gitti.

"Otto Rank vaktiyle insan tiplerini tanımlarken 'artist' tipi insanlardan söz etmişti. Onun 'artist' olarak tanımladığı insanın, resim yapan, müzik besteleyen ya da yorumlayan, tiyatroda ya da filmlerde oynayan kişilerle pek ilgisi yok. Rank'a göre 'artist', yaşantılarında en uygun tepkiyi en uygun zamanda gösterip çevresinde gerekli değişikliği yaratarak etkin olabilen biridir." ..konumu ne olursa olsun kendi hayatını yaratma gücüne sahip biri..

Sumru Hoca'nın dersinin adı "Yaşama Sanatı"dır. Aklıma geldi kitapta yukarıdaki bölümü okuduğumda. Zaman zaman da gelir aklıma...Sumru Hoca...derste anlattıkları...yaşama sanatı...

...lık/lik bir ilişki

2008-11-25T21:52:00.003+02:00

İlişkide yaşanan zaman, karşındakini 'onun kafanda yarattığı'na dönüştürmeye çalışıp sonunda bu çabalardan bıkıp usanarak ayrıldığın ya da tam tersi, bunu başarıp "happily ever after" yanılsamasıyla geçen bir zaman olmamalı aslında.

İlişkide yaşanan zaman, karşındakini 'onun kafanda yarattığı'ndan sıyırıp onu olduğu gibi görmeye çalışıp sonunda olduğu haliyle kabul edemeyip ayrıldığın ya da tam tersi, onu olduğu gibi kabul etmeyi başarıp "happily ever after" gerçekliğiyle geçen bir zaman olmalı.

Olmalı olmalı da...bunu söyleyen ben bile yolumu şaşırıyorum bazen. Sonuçta herşeyi 'istediği'ne dönüştürmeye çalışan bir varlığız. Doğanın bile içine sıçmıyor muyuz afedersiniz?!

orada kendimi garip bir şekilde rahat hissediyorum...

2008-11-24T23:01:00.006+02:00

Canım sıkkın olduğunda oturduğum ya da çok yorucu bir günün arada deresinde rahat koltuklarında uyukladığım(hatırladığım kadarıyla iki kere yaptım bunu), bazen durağa giderken kitap okumalığına ya da insanları seyretmeliğine biraz oturup yoluma devam ettiğim yer. Pitstop. Orası kendimi evimdeymiş gibi rahat hissettiğim, tanıdığım tanımadığım insanlara açık olan odam gibi. Garip ama gerçek..

2008-11-24T01:32:00.005+02:00

"The ties that bind us are sometimes impossible to explain.

They connect us even after it seems like the ties should be broken.

Some bonds defy distance...and time...and logic...

Because some ties are simply...meant to be."

And these ties need time to be broken...

As we know:

2008-11-19T02:00:00.000+02:00

"Life is the most fragile, unstable, unpredictable there is."

Grey's...

2008-11-16T02:09:00.008+02:00

-What's the point? The world is a horrible place. It makes absolutely no sense to try to be happy in a world that's such a horrible place.

Yes.

-What?

Yes, horrible things do happen. Happiness in the face of all of that--that's not the goal. Feeling the horrible and knowing that you're not gonna die from those feelings, that's the point.

Bir sorun yaşadığımda hayatın bazen bir kitapta, bir filmde, bir birşeyde karşıma o sorunla ilgili bazen çözüm, bazen fikir sunması..ilginç..

Hayata dair deriiin düşünceler içerisinde olduğum "What's the point? WHAT'S THE POINT!!!" diye ortalıkta dolaştığım şu günlerde, Meredith'in psikiyatristiyle konuşmasından yaptığım şu alıntı içimi rahatlattı biraz.

Engin Geçtan - Hayat

2008-11-05T22:01:00.004+02:00

"Pek çok insan beklenti yükledikleri insanları sevdiğine inanıp, aralarındaki bağın gelişip zenginleşmesine katkıda bulunmamasına rağmen o insanlar tarafından "yaşatılmayı" bekleyebiliyor. Oysa, hayatımızın ilk dönemlerinden bugüne taşıdığımız alacaklarımızı, yetişkin insan olarak kurduğumuz ilişkilerden "tahsil etme" hakkına sahip değiliz. Bu talebimizde direndiğimizde, genellikle kendileri de tahsilat peşinde insanlarla karşılaştığımızdan, ilişkilerimiz düş kırıklığıyla sonlanıp tükeniyor. Ancak, yalnızca başkalarının değil, kendimizin de masum olmadığını, kendimizi ve onları yargılamadan kabul etmeye başladığımızda, çocukken yitirdiğimiz masumiyetle biraz olsun yeniden buluşma umudunu taşıyabiliriz."

dedi ki:

2008-11-04T14:38:00.003+02:00

Yaptığın birşeyi sevdiğin biriyle paylaşmak..anlamlı kılabiliyor..bu tek kişi olsa bile..

...

2008-11-04T13:56:00.001+02:00

Yaşamaya devam etmeyi sağlayan şey nedir? Hayatı anlamlı kılan şey...

Biri bana söylesin...

...alıntı...

2008-11-04T12:46:00.008+02:00

"İşin ironik yanı, bu sivri kadını izlerken, birlikte olduğu erkeği sahiden seven tüm kadınların bir olduğunu görüyoruz. Heyecandan saçmalamalar, gurur nedir çoktan unutmalar, ona yemekler yapmak için gereksiz alışverişler yapmalar, sabahın köründe kalkıp adamın kıyafetlerini ütülemeler, bir yandan okul meydanlarında kitleleri harekete geçirmek için çırpınırken, bir yandan da sevdiği adamı elinde tutmak için stilini, hatta kendini toptan değiştirmeye hazır olmalar... Buraya kadar bildiklerimiz içimizi rahatlatıyor, değil mi? İki insan isteyince her şey olur diye düşünerek, kendi karışık kafamızı teselli ediyoruz. Ancak esas soru hala orada duruyor: Özünü nereye gömüyor kişi? Okulun o yakışıklı çocuğu ile apayrı idealleri olan o zor kadın hala aynı insanlar değil mi? Zaman, çevre ve yaşlar değişse de, yeniden bir kavşağa varmayacak mı hayat? Yoksa yeşilçam filmlerinin bize ezberlettiği "ayrı dünyaların insanıyız" klişesinde haklılık payı var mı? Kadın-erkek, ekonomik sınıf, ülke, din, dil, siyasi görüş, yaş, hayata bakış, eğitim, hay huy derken, ayrı ayrı milyonlarca dünya mı var sahiden? Sevmek, iki ayrı dünyanın birbiri içinde eriyip gitmesine yeter mi?"

2008-10-28T12:24:00.002+02:00

"Biteceğini düşündüğün bi ilişkiye neden devam etmeli?" demek, "Öleceğini bildiğin bi hayatı yaşamaya neden devam etmeli?" demek gibi.mi?

EgoTest Demo :p

2008-10-23T11:36:00.005+03:00

Ruh Hali - Hayalperest
Zevk seçimin basit şeylerin hayatını güzellleştirdiğini gösteriyor. Rahatlamak, gevşemek;işte sen bunu seviyorsun ..
Romantiksin ve doğanın sade güzelliklerinden hoşlanıyorsun. Uçsuz bucaksız tabiat manzaraları seni rahatlatıyor.
Müzik hayatının fonunda çalsın istiyorsun. Gerçek dünyadan bir süre de olsa kopmanı ve rahatlamanı sağlıyor.
Sanat söz konusu olduğunda, hassas bir göz ve birikime sahip olduğunu bilmek hoşuna gidiyor. Biraz ukala olmakla birlikte, alışılmadık ve deneyimlere açıksın.
(2.kez yaptığımda yukarıdakilere ek olarak)* Limitsiz hayalgücüne sahip maceracı birisin. Tamamen hayalperestsin, boş vakitlerinde bolca düşünürsün.

Eğlence - Firari
Tatilde deniz, kum ve güneşin olduğu her yere gidebilirsin. Sürekli aktivitelere ve turlara katılmak sana göre değil. Tatil, pilleri yeniden doldurmaktır.
Tutkularının sana yön vermesini seviyorsun.Muhtemelen yalnız vakit geçirmekten zevk alıyorsun, içgüdülerin ve merakın seni bütün dünyayı keşfetmeye zorluyor.
Gündelik yaşantından uzaklaşmayı seviyorsun. Güneş, hayatın yavaş akması sana keyif veriyor. Hiçbirşeyin keyfini kolayca kaçırmasına izin vermezsin.
Seni rahatsız eden şey nedir? Etrafındakilerin daima bakımlı, sıkı vücutlu ve çekici gözükmelerini istiyorsun. Kilolu,tüylü,kıllı hiçbir şeye tahammülün yok.
* Hiperaktif - Fiziksel aktivitileri seviyorsun maceracı bir ruhun var.

Alışkanlıklar - Yeni Nesil Fanatik
Her ne kadar sağlıklı yaşam fikrini desteklesen de, vazgeçilmezlerin var ve açlığını mutlaka gidermelisin. Tercihin "büyük" porsiyon..
Evinde, tarzını olabildiğince yansıtmaya çalışıyorsun. Etrafındaki herşey sana kendini iyi hissettirmeli.
İçeçek seçimin yeni şeyler denemekten kaçınmadığını gösteriyor. Farklı bir zevkin var.
* Keyif Düşkünü - İyi görünmek senin için sıradan bir durum. Ama ceplerini hafiflettiği de bir gerçek.Ama önemli olan kendini iyi hissetmen.
Evinde samimi , konforlu bir ortamı tercih ediyorsun.Herşey senin elinden çıkmalı.

Aşk - Aşk Böcüğü
Aşk senin için uzun bir bağlılık demek. Kendini adamak, fedakarlık ve sevecenlik..
Özgürlük senin için, her zaman, her yerde iletişim kurabileceğin teknolojiye erişebilmek.Her an yeni kapılar açabilmelisin.
* Senin için özgürlük anı yaşamak demek. Oldukça gözükarasın ve önüne çıkan fırsatları değerlendirmekten çekinmiyorsun.

www.visulog.com

Hiç fena değil :)

2008-10-23T00:56:00.006+03:00

"Çağdaş toplumlar kendine özgü bir olguyu da birlikte getirmiştir. İnsan eskisinden çok daha fazla sayıda insanla, çok daha kısa süreli, daha yüzeysel ilişkiler kurma eğilimindedir. Bu, soğuk bir günde karşılaşan bir grup kirpinin öyküsüne benzer. Kirpiler ısınabilmek için birbirlerine sokulurlar, ama dikenleri birbirine batar. Birbirlerinden ayrıldıklarındaysa soğuktan rahatsız olurlar. İleri geri haraket ederek sonunda dikenlerini batırmadan birbirlerini ısıtabilecekleri en uygun uzaklığı bulurlar."

Engin Geçtan insan olmanın ikilemini böyle anlatmış.

Geçen sene bugün..bu saatlerdeydi..

2008-10-12T02:31:00.009+03:00

di !

Ve aydınlanma !

2008-10-11T01:32:00.003+03:00

Şimdiye kadar hep bir süre sonra kendini adadın, ayak uydurdun onların hayatına inanılmaz bir şekilde ve buna karşılık onlardan da bunu yapmalarını bekledin-ki yapan da pek çıkmadı şimdiye kadar. İstediğin gibi yaşayamadığın için bir süre sonra sıkılan sen oldun. Sorun onlarda sandın. "Doğru kişi değil." "O da değil." "Huff..." Doğru olmayanlar onlar değildi. Doğruydular-en azından kendilerine göre-, sense eğriydin. Kendini onlara göre eğrilttin. Onlara eğ(r)ildin. Belki dümdüz, dimdik bir doğru olursan esnek biri olamayacağını sandın. Seni o gücü hissetmekten alıkoyan (korku) neydi bilmiyorum. Ya da belki de sen kendin onlara göre eğ(r)ilmezsen doğrularınız kesişmez sandın. Olması gereken sandığın gibi kesişim diil belki de..Düşüsene, kesişen doğrular bir süre sonra ayrı yönlere gider..gitmek zorundadır..Ayrı yöne gitmeyen doğrular? Hangi doğrular?

Belki de bu yüzden kendi hayatımı yaşayamadığımı hissediyorumdur. Hep birilerine göre hep birilerininki-ki kimseyi suçlayamam bu tamamen kendi seçimimdi. Böyle kabul görecektim sanki.

Hop hop değiş tonton! *

Bundan sonrası da benim seçimim: Kendi hayatım. Kendi seçimlerim. Kendi tarzım. Böyleyken "birlikte paralel gittiğim"dir sağlıklı olacak olan. Ve doğru olan :)

*NiL'in köşe yazılarından birine gönderme olarak..

yolda orda burda şurda giderken aklımdan geçenler..

2008-10-11T01:24:00.005+03:00

Iceland* - sonu görmek ama oralarda dolanmak geri de gidememek-
olmadığı ama olmasını istediğin insanla,sonrakiyle kıyaslamak..ya da bazen öncekiyle..
bitirmek için kendine nedenler yaratmaya çalışmak..herşeyini kafaya takmaya başlamak, olanı da olmayanı da (kurgulayak)..
sonra ruh halini bu düşüncelerin suçlusu görmek..kendini kandırıp kandırmadığından emin olamamak..tavuk mu yumurtadan yumurta mı tavuktan gibi..

yolda orda burda şurda giderken aklımdan geçip cep telefonumun notlar kısmına düşenler...

*Me and You and Everyone We Know filminde bir yer..

öyle işte...

2008-10-05T21:39:00.002+03:00

Sanırım depresyona giriyorum ... Sınırda(mı)yım ...

Son zamanlarda sinirliyim. Çabuk sinirleniyorum. Ağlamaklıyım. İçimden bişey yapmak gelmiyor. Kendimi zorlayıp içimden bişey yapmayı getirsem de mutlu olmuyorum. Yani nerde ne yapıyor olursam olayım mutlu olmuyorum. Bu yüzden daha da kötü hissediyorum kendimi. Genelde saçma sapan, iç sıkıcı, güne sıkıntılı başlamama neden olan rüyalar görüyorum. Uykumu almış olsam da gün içinde 1-2 saat uyuyabiliyorum. Bazen hayata yabancılaşıyorum.

vs...

vs...

vs...

What if ?

2008-10-05T21:17:00.006+03:00

"If You Want The Rainbow, You Gotta Put Up With The Rain."

I want the rainbow, yes. What if, I don't have an umbrella?

- What if, you don't need one to put up with the rain? Or what if, it was the umbrella that made you NOT put up with the rain, while you were thinking you were? What if, it was the umbrella that made you think you had the rainbow, the fake rainbow?

I think it is this feeling, this clarification, that is bothering you lately. That is making you think that "Do I really, actually have the strength to put up with the rain?". Is it so?

The thing about addiction is...

2008-09-26T00:37:00.002+03:00

The thing about addiction is it never ends well. Because eventually whatever that is getting us high stops feeling good and starts to hurt.

Still they say, you don't kick the habit till you hit rock bottom.

Because no matter how badly a thing is hurting us sometimes letting it go hurts even worse.

Grey's Anatomy'den...

2008-09-26T00:26:00.007+03:00

Mama - Do you...Do you think she really loved him? Cristina?
Derek - I think she loved the best way she would have.
Mama - And that would not have been enough for you either?
Derek - No. Not enough for me either.
Mama - So you would have ended it too?
Derek - Well...Burke and I are built differently. He's stronger than I. He's strong enough to...we're not built the same.
Mama - Honourable man are always built the same.
Derek - So you think I am an honourable man too?
Mama - Do you know when to walk away?
Do you know when not to take less than you deserve?
If you do, than you are an honourable man.

or woman.

F...

2008-09-24T07:53:00.002+03:00

"F.ck you
F.ck me
F.ck children
F.ck peace..

F.ck peace.."

* Me and You and Everyone We Know filminden..
Sabahın 7'sinde uykum kaçtığında içimden geldi..

2008-09-22T00:31:00.012+03:00

Bazen biri birşeyi öyle güzel simgeselleştiriyor ki, aklın alıp başını gidebiliyor nerelere..

Mesela,

Birisinin sözüydü hatırlamıyorum kimin; "Sevmek birbirine bakmak değil, birlikte aynı yöne bakmaktır."

Bazen herşey çok basit bi şekilde önünde duruyor işte. Ayaklar(kişiler), vücudu(ilişkiyi) taşır; hem yük olarak, hem yön olarak. Ayaklardan biri veya ikisi birbirine dönük olsa..........veya dışa dönük olsa.......olmuyor işte. O ayaklar yan yana olmalı. Bazen bitişik, bazen omuz genişliğinde, bazen bacak bacak üstüne. Ama hep paralel.

Bu kadar basit(!). Yürümek aslında bu kadar basit. Yürütmek ? Bebeğe yürümeyi öğretmek gibi. Sakatlık yoksa yürür. 6 ayda da yürür, 1 yılda da yürür, 1.5 yılda da.

Anlamak keşke bu kadar zaman almasa..İnsana, anne körlüğünde, bebeği kendine sağlıklı, dünyalar güzeli bi varlık gibi gelmese..

herşey çok daha kolay olurdu..

Not:
Söz Antoine de Saint Exupery'ninmiş.
Fotoğraf, "Me and You and Everyone We Know" filminden.

Hiç dönmek istemedim...

2008-09-04T20:40:00.005+03:00

Bana kalsa, o nerde ben orda olayım.

Bu beni korkutuyor.

Bağlanmak beni korkutuyor.

Derken...

2008-09-02T13:56:00.003+03:00

Kendimi şanslı hissediyorum derken herşey bi anda bitiverdi. Hayat bir kez daha gösterdi ki plan yapmak boşuna. Hayatın akışı seni nereye götürüyorsa, götürecekse o. İşin bittiği haberi ilk geldiğinde daha umutluydum. Şimdi "N'olucak bundan sonra?" diyorum..belirsizlik..yine.. Bi sürü yeni iş başlamış, başlayacak.. İstiyor muyum gerçekten? Sadece para kazanmak, yüzümü göstermek için içinde yer almak için yanıp tutuşmayacağım işlerde yer almaya çalışmak kendini para için satmaktan ne kadar farklı acaba? Çok mu abartıyorum acaba? Öyle bi lüksüm yok mu acaba? Acaba?

Sonbahar geldi..Haylazlık zamanı gitti..Sev-mi-yo-rum! Sonbaharı sevmiyorum! İhtiyacım var. Halen kendimle olmaya, haylazca zaman geçirip kendimle olmaya ihtiyacım var. Yapılacak da tonlarca iş var. Beklesin. Koşturmak istemiyorum. "60 saniyede organize olmak" diye bi kitap aldım. Kafamın içini, odamı, ilişkilerimi, işimi, hayatımı organize edecek.

Pelin'le geçen sene 1 Eylül'de deniz kenarında bi şezlongda yanyana uzanmış yatarken "1 sene sonra bugün hayatımız ne kadar farklı olacak acaba?" demiştim. Hayatımda ne farklı söylüyorum: 10.5 aylık bi ilişkim var; bi de cv'me birkaç iş ekledim. İlk anda aklıma gelen bunlar. Bakalım seneye 1 Eylül'de hayatımda ne farklılıklar olacak?

"Ne farklılıklar olsun isterdin?" diye soracak olursanız:

Kenarda birikmiş param olsun.
Beni geliştirip bana bişiler katan bi rolle iyi bir sinema filminde rol almış olayım.
Televizyonda düzenli para getiren bi işim olsun.
Evime çıkmış olayım.
Umutla sadece benim canımı sıkan şeyler artık canımı sıkmasın.

derim.

Keşke olsa..

2008-08-17T14:50:00.005+03:00

Ne zamandır yazmak istiyordum; sanırım zamanı geldi.

Kendimi şanslı hissediyorum. Bodrum'dayım. Hem çalışıyorum hem tatil yapıyorum. Yalnız yine fark ettim ki bir yere tatil için gelmekle yaşamak üzere gelmek arasında fark var. Bu yer çok sevdiğin, "rüya yerim" dediğin bir yer olsa bile..Garip bi duygu. Biraz arada kalmış gibi hissediyorsun. Bunu ilk 4 sene önce yaşadım. Ama bu yer bu sefer Bodrum olduğu için kendimi şanslı hissediyorum. Şimdilik "Alıp başımı bi gidebilsem, uzaklaşabilsem buralardan şunları şunları yapardım, kafa dinlerdim, kendimi dinlerdim, huzura kavuşurdum" dediğim şeyleri yapamadım. Belki de yapmadım. İnsan istediği şey gerçekleştiğinde biraz afallıyor galiba önce. Ya da ben kendi başıma kalmaya çok alışık diilim. Duruma adapte olmam zaman alıyor olabilir. Ne kendimi oyalıyorum ne de kendi içimde kayboluyorum. Kaybolmaya çalışamam şimdilik zaten. İçerisi karanlık korkuyorum..Gözlerim karanlığa alışsın biraz.. Ne olursa okumaya dalmış durumdayım şu aralar; kitap(ki bitti çok sıkılıyorum bu duruma), haftalık dergi, aylık dergi, gazete ve ekleri. Uzun zamandır okumayı bırakmıştım. O yüzden bu herşeyi okumak üzere sömürme halinde olmak hoşuma gidiyor. Televizyon yok. Olmasına da gerek yok. Hiç aramıyorum. Çok sıkılmışım belli. Oda arkadaşım dizi izlerse ona takılıyorum tabi . Aslında film falan izlesek o da güzel olur :) Onun dışında ı-ıh..istemiyorum..

Gevşemiş durudayım biraz. Biraz huzursuz. Deniz rahatlatıyor. Hilal, Dolunay, Yakamoz kardeşler iyi geliyor. Müzik iyi geliyor. Bi gece uyku tutmadı; taşınacağım evde odamın hayalini kurdum o da iyi geldi :) duvarlarımı mora boyayıp krem renkli bişilerle kontrast yapmayı düşünüyorum. Yatağım iki kişilik olacak. Yatak örtüm rengarenk. Bi de cibinliğim olsa.. TV hemen olmasa da olur. Mumlar olacak hemen her odada. Laptopum da olmalı. Grey's Anatomy sezonları. Bitmek bilmeyen panaromik "Son Yemek" puzzleım çerçevelenmiş, yıllardır toplamaktan bıkmadığım hatta hayatımın sonuna kadar belki de toplamaya devam edeceğim kartlarımdan yaptığım bir-iki kolaj da çerçevelenmiş evimin duvarlarını süslüyor. Bi de tabi ki çekilmiş bi sürü fotoğraflar..İçim açıldı..

Nil bu hafta yine güzel yazmış. "İnsan kendine, süper karışık sorular kokteylleri hazırlayıp, onlarla sarhoş oluyor. Sağa sola çarpıp, evini bulamıyor icabında. Halbuki hiç gerek yok. Basit sorulara cevap vermek, insanı ayık yapar. Ayık tutar. Mesela şu: Kimsin sen? Seni ne mutlu eder? Öyle basit ve çocukça bir soru ki, insan cevabına yeltenmeyebilir. Gibi gelebilir. Fakat dönüp dönüp bir daha bakın bakın bakalım. Kolay mı cevabı. Kesinlikle değil. Hele benim gibi, beyninin kabloları karışmış bir tip için. En kalın iki kablo bunlar bile olsa, gö re mi yo rum bile! Sustum ben, kendime bu soruları sorunca. Aklıma hemen, herkese giden cevaplardan geldi. Ama yolladım. Cevap da basit olmalı. Bir paragraf olmamalı. Öyle politik, yapay olmamalı. Dümdüz bir cevap olmalı. " Okuduğumda özdeşleştim Nil'le. Ben de sustum kendime o soruları sorduğumda. Halen cevap bulmuş diilim. Gerçi biraz önce dediğim gibi "..ne de kendi içimde kayboluyorum". Düşünüyorum.

Geçen gün ablamla konuşuyorduk ilişkiler üzerine. Dedi ki "Olmazsa olmaz listen olsun. İlk başladığında 'Şu da olsun bu da olsun' diye kendini kaybediyorsun. Sonra eliyorsun. Tüm ilişkilerin için yapabilirsin bunu. O ilişkilerinde bi eksiklik varsa 'Hayatımın sonuna kadar bununla yaşayabilir miyim?' diye düşün. O eksiklik olmazsa olmazlarının bir parçasıysa ve giderilemeyecek bir şeyse geriye yapacak pek bişey kalmıyor. " Bunun üzerine de düşünüyorum. Henüz bi ses seda yok.

Nil bir de " Herkes kendini, arada bir balkondan sarkıtıp sopalamalı. " demiş. Çok güldüm :) Bence de herkes kendini bi ara sopalamalı. Bi balkon bulmam lazım. Şöyle güzel bi balkon...

2008-06-18T08:01:00.011+03:00

..bir şey eksik..nedir..bilmiyorum.....

..ve bir şey fazla..neden..bilmiyorum.....

Yine Siyah Süt'ten

2008-06-18T07:49:00.004+03:00

..."Çok fazla düşünüyorsun" diyor. "Bu yüzden bu kadar sıkıntıya sokuyorsun kendini. Her şeyi ince ince düşünmek zorunda mısın? Önce yaşa sonra düşün. Sen hep önce düşünüp sonra yaşıyorsun. Düşünmeden yapamaz mısın?"
"Bilmem" diyorum. İlginç geliyor bu saptama. "Düşünmem lazım".

Bana bir yerlerden tanıdık geldi yazanlar..epey tanıdık :))

Siyah Süt'ten

2008-06-08T22:05:00.006+03:00

"...Huzursuz bir ruhsun. İlla bir yerlere yetişmeye, illa birşeyler üretmeye çalışıyorsun.
...Tek bir iş yap tek bir zaman diliminde. Ne bu acelen? Ne geçmiş ne gelecek var. Sadece ve sadece şu ana ver kendini. Dem bu demdir, dem bu dem.
...Sen hiç elinde oltayla denize koşan balıkçı gördün mü? (Çok güldüm bu cümleyi okuduğumda) Göremezsin. Çünkü balık kovalamaz balıkçı dediğin. Bekler ki balık kendine gelsin. 'Yani?' Yani canım bekle, deniz sana gelsin.
...Açık bir kitap gibi kabul edeceksin şu koskoca kainatı. Okurunu bekleyen bir kitap gibi. Her gününü ayrı ayrı okumak lazım. Ne geçmişe ne geleceğe odaklanacaksın. Aslolan şu andır. Sayfa sayfa gideceksin.
...'Peki ne yapmalıyım?' Bence bir gün bu 'ne yapmalıyım' sorusunu sormayı hepten bırakmalısın ya, neyse. Son tahlilde kendi içinde hepimizle tek tek barış imzalaman lazım..Ne yazık ki sen henüz bunu yapacak konumda değilsin. Şimdilik sadece ayıklıyorsun kendi içindeki sesleri. Bunlardan bir kısmına 'İyi Ben', bir kısmına 'Kötü Ben' diyorsun. Bazılarımızı bazılarımıza üstün tutuyorsun. Halbuki 'iyi' de 'kötü' de sana ait, senden bir parça. Biz hepimiz senden yansımalarız. Yani bir bütünüz aslında..'İyi'nin de 'Kötü'nün de aynı çemberin parçası olduğuna kanaat getirinceye kadar bu bölünmeyi yaşamaya devam edeceksin. Sonra inşallah bir gün birleyeceksin hepimizi. Bunun için de birtakım aşamalardan geçmelisin. Bu aşamaları uzun bir yolculuğun durakları gibi düşün..İstanbul ya da Boston önemli değil. Önemli olan içsel yolculuk. Amerika'ya filan değil, kendi içine seyahat edeceksin. Öyle düşün.
Aklıma yatıyor söyledikleri. Belki de haklı. Geçmem gereken bir safha bu. Kendi içimde didişen seslerle barış imzalamayı öğrenmeliyim. Sürekli seferberlik halinde olmaktan bıktım usandım. Daha huzurlu bir insan olmanın yolunu bulmalıyım.Amerika'ya değil kendi içime seyahat edeceğim. Bu öyle bir yolculuk. ...'Yaşadığımız hayatın ne denli geniş ya da dar olduğu bizim taşıdığımız cesarete bağlı." demiş Anais Nin. Peki ama "hayatın genişliğni" neden hep evin dışında arıyoruz? Arıyorum? Neden munis ve evcimen olunca hayatın dar; dışa dönük ve kaotik olunca da hayatın geniş olduğunu sanıyorum hep? Gerçekten öyle mi?"

2008-06-07T04:15:00.002+03:00

Elimde kocaman bi çiçek ve topuklu ayakkabılarım..yalın ayak eve yürüdüm. Çoook uzun zamandır yalın ayak eve yürümemiştim..çok zevkliydi. O taşın sıcaklığını hissetmek..yağmurun ıslattığı kaldırımlarda çok keyifliydi yalın ayak yürümek..özlemişim.

2008-06-05T11:30:00.004+03:00

Dün taksim meydanına arkadaşımla buluşmaya giderken aynı sokakta karşı apartmanımızda oturan çocukken beraber oynadığım arkadaşımı gördüm. Seneler olmuştu. Yine bi kere daha karşılaşmıştım, bi zaman bi yerde. O zaman ne konuşmuştuk hatırlamıyorum. Naptığını sordum. "Çalışıyorum. Şimdi de İspanyolca kursuna gidiyorum. Bi de evleniyorum, Temmuzda." İşin komiği yolda gelirken "Ben evlenmek istemiyorum. İnancım yok." diye düşünüyordum. Peki onun evleneceğini duymak neden beni biraz da olsa sarstı? Palavra mı sıkıyordum kendime? Ufukta bişey görünmediği için kendimi mi kandırmaya çalışıyorum "Zaten ben de istemiyorum." diye? Yoksa o göz(!) mü yok bende? Bunun dışında şu da dokundu tabi; çalışıyor, ekonomik özgürlüğü elinde ve bi de üstüne üstlük evleniyor. Ben? Arada bir çıkan işlerle arada bir kazanmam gerekenin altında da olsa bişeyler kazanıyorum. Arada bir damlıyor, arada bir akıyor. İstanbul'un su durumu gibi. Sular kesik kesik. Kendimi istediğim işi yapmak, ideallerimin peşinden gitmek konusunda şanslı hissederken bunda artık biraz zorlanmaya başladım. Pes etmekle etmemek arasında gidip geliyorum. 28 yaşında halen hayallerinin önemli bi kısmını gerçekleştirememiş olmaktan dolayı sıkıntılıyım. "Kendini 28 yaşında ne durumda hayal ediyorsun?" sorusunun cevabı şu anki durumum kesinlikle değildi. Ve bu ne zaman nasıl değişecek bi fikrim yok. Bu kadar belirsiz olmasa, herşey çok daha güzel olurdu. Cindirella'nın da üvey kardeşleri olmasaydı mesela veya Uyuyan güzeli sonsuz uykuya mahkum eden cadı. Masallar gerçek olmaz denir ama masallar gerçek hayattan esinlenerek yazılmadı mı? Demek istediğim; hayat böyle. Bu durumda, yani hayatın olumsuzluklarına rağmen hayatı nasıl yaşayacağın sana bağlı. Nokta.

Love...

2008-05-29T23:27:00.003+03:00

"Love isn't finding someone you can live with;
it's finding someone you can't live without."

...özledim...

2008-05-28T00:10:00.007+03:00

Ben kelebeklerin uçuşmasını özledim...Sabah yüzümü aydınlatan mesajlarını..."Love is ..." mesajlarını...İçimin güneş açmasını...Arada bir de söylenen hiç beklemediğim kadar romantik sözlerini...

Sevgini hissetmeyi özledim...

Aslında herşey bu kadar basit.

2008-05-26T13:12:00.003+03:00

"... fırça ile suya birşeyler çizmeye çalışmaktadır. Ancak geriye, boya izlerinden ve Sarkis'in bu süre içinde yaptıklarının anısından başka birşey kalmaz.

Sanatçı geçici bir deneyimi kalıcı kılmaya çalışmak gibi olanaksız bir işe girişen biri olarak yansıtılır. Bu da maddenin, belleğin ve hatta hayatın geçici doğasına işaret eder. Suyun yüzeyindeki renk sarmalları, geçiciliklerine yas tutmak yerine var oldukları her anı kutlarlar."

Sumru Hoca'nın hep bize anlatmaya çalıştığı şey gibi, yaşamak da bir sanat. Yaşam sanatçısı olmak en güzeli. Hani bazı insanlar vardır; onların yanında olmaktan büyük keyif alırsın, işte onlardan biri olmak.

Hayat suya çizilmeye çalışılan birşey. Sen, boya tüm suyu kaplayıp hiçbir şey çizilmez hale gelene kadar, çizilip kaybolan şeylere yas tutmak yerine-hayatın geçici doğasını kabul edip-onların var oldukları her anı kutlayarak yaşamalısın. Aslında herşey bu kadar basit. Yaşarken, birşeyleri kalıcı kılmaya çalışarak olanaksız bir işe girişmenin yorgunluğuyla bir ömrü tüketmek anlamsız.

Hiçbir şey ve hiç kimse kalıcı değil.

Ve değişmeyen tek şey de değişimin kendisi.

Biraz pollyannacılık oynamaya ne derim?

2008-05-08T13:33:00.002+03:00

Olumsuzluklara odaklanmadaki başarımı olumluluklara odaklanma konusunda da göstermek istiyorum :) Çünkü sıkıldım. Çünkü kendimi daha iyi hissetmek istiyorum. Çünkü odaklan odaklan hiç bi işe yaramıyo. Çünkü sadece biraz daha can sıkıyo.

Bi keresinde, kendimi bi böcekten bile daha küçük hissettiğimde, ablama tüm sevmediğim özelliklerimi sayıyordum. Ablam da "İyi özelliklerini saysana." demişti. Bi süre far yemiş tavşan gibi bakmıştım yüzüne. Bi yandan düşünmeye, bişeyler bulmaya çalışıyodum. Yani biliyodum iyi yönlerim de olduğunu ama işte insan alışık olmadığı bi şeyi yapmaya çalıştığında biraz zamana ihtiyacı oluyo. Bir iki bişey söylemiştim, ablam "Ben sayayım mı?" demişti. Başımı evet anlamında sallamıştım. O konuştukça içim biraz olsun açılmaya başlamıştı. Söylediklerini ben de biliyodum da..işte..birinin hatırlatması lazımdı sanırım.

Yazının gidişatı onu gösterse de şimdi burda iyi yönlerimden bahsetmicem tabi. Hayatımın iyi yönlerinden bahsetmek istiyorum.

.......

Düşünüyorum...

Bi su içeyim...

Buldum! Mesela bazen herkes işte çalışırken benim boş zamanım oluyor. Onun dışında, yapmaktan zevk aldığım şeyleri yapma lüksünü yaşıyorum. Ve aslında sanırım gerçekten tüm gücümü versem iyi de kazanırım. Biraz tembellik, biraz "armut pişsin ben gelir alırım"cılıktan istediğim kadar kazanmıyorum. Halbuki armudu bulucan, soyucan, kendin pişircen, kendin yicen. Öyle ayağına gelsin diye beklersen başkaları armudu bulur, soyar, pişirir, yer; sen de "Hani bana! Hani bana!" diye kalırsın. Baktın armut mu yok, tohumunu alıp, toprağa ekip, büyümesini bekleyip pişircen öyle yicen :)) Bu sektörde böyle. Aslında, sektörde böyle olmasa bile, kendi hayatını kendin yaratırsın.

Başkaa...

Biraz kapalı kutu gibi de olsa, genelde uyuştuğumuzu düşündüğüm bi sevgilim var.

Neyse..Bugünlük bu kadar sanırım. Bu kadar düşünüp sadece bunları yazabilmiş olmak beni yine başladığım noktaya döndürdü biraz. Devam etmek gelmiyo içimden. O kadar.

Öyle işte...

2008-04-14T23:39:00.005+03:00

Bahar geldi. Bahar geldi de geçiyor bile. Hava sıcaklığı onu bunu dinlemeyip mevsim normalleri üzerinde seyretti. Her yerde laleler var. Ağaçlar tomurcuklandı. Etraf yeşerirken, doğa yeniden doğarken ben, tam aksine, kabuğuma çekilmek ister gibiyim. İçimde baharın genelde getirdiği o kıpırtı yok gibi. Gerçi yalan söylemeyeyim, bugün dolmuştayken sanki yaz havasının o hoş kokusunu duyar gibi oldum da içim gitti. Nedense bu sene yaza çok özlem duydum.

Nedense hep "sonra"yı bekliyorum. Ders sonrası, pazar sonrası, birkaç ay sonrası, sezon sonrası, kış sonrası, bahar sonrası, zart sonrası, zurt sonrası. "An" içinde o yüzden bi huzursuzluk hissediyorum. Hep "sonra"larda olduğumdan "şimdi"ler bulunmak istediğim yerler olmuyor. Bazen de hep olmak istediğim yerdeyken "sonra"yı düşündüğümde, istediğim yerde olmanın da bir anlamı kalmıyor. Bazen hep olmak istediğim yerden şüphe ediyorum. "Ya sonra hep orda olmak istemezsem" dediğimde olmak istediğim hiçbir yer kalmıyor. İşte o an..umutsuzluğa kapıldığım an oluyor.. Ve ben aslında umut nerde ise orada olmak istiyorum..