2010-01-23

onca zaman geçti..

Az buz değil, şu dünya üzerinde 30 seneyi doldurmak üzereyim ve çocukluğumda, erken gençlik zamanımda ciddi ciddi kurulmuş olmasa da üstünkörü kurulmuş olsa da 30 yaşıma geldiğimde yaşıyor olacağımı sandığım hayat hayaliyle uzaktan yakından alakam yok..Bana o zamanlar öyle geliyordu ki, çoktan hayatımı kurmuş olacaktım. Hayatımı bir ömür boyu paylaşmak istediğim insanla yollarımızı çoktan birleştirmiş olacaktık. Popüler sloganın dediği gibi "Hayatın, senin seçimin". Çünkü aslında bu dediklerim gerçekleşmiş olabilirdi pekala, bazı dönüm noktalarında farklı(!) kararlar verseydim. Mesela, iki yıl çalıştığım işimden istifa edip bambaşka bir yolda ilerlemeye karar vermeseydim. Evet hayatımı kurmuş olurdum belki, ama çok bilindik şekilde bilindik bir hayat. Peki bu kadar zaman alacağını, hatta, zaman almaya devam edeceğini bilseydim farklı mı davranırdım diye soruyorum kendime..Şanslıyım ki cevabım "Hayır". Yoksa geçen 6 yıl (vay be!) boşa geçmiş sayılırdı. Aslında pardon, farklı davranırdım, zamanlama planlama konusunda farklı davranırdım. Ben sandım ki, herkes benim bu hayatta n'apmak istediğime karar vermemi bekliyor. Sandım ki, ben yapmak istediğim şeyle ilgili adımlarımı attıkça elimden tutup armudu ağzıma düşürecekleri yere götürecekler. Sandım ki ölümsüzüm ben, zamanla derdim yok. Ama var. Halen istediğim noktada olamamak canımı sıkıyor. "Sen ne istediğine karar verdin ya ona bak!" demek de fayda etmiyor. Kendi üstüme geleceğim ya "Daha önce karar verseydin ya! Kaybettiğin zamana bak!" diyor beynimin bir tarafı da. Ne kadar kulak tıkamaya çalışsam da nafile. Hele bir de etrafında, senin iyiliğin için "Eee? Nasıl gidiyor? N'apıyorsun şimdi sen? Ne zaman bilmem ne?" diye soranlar da olunca, kendine kulak tıkamayı başarsan n'olacak? İşte o zaman "Ah, bi bir başıma kalabilsem..bi yalnız kalabilsem de kendi sorularıma kendi cevaplarımı bulabilsem.." Kayboluyormuş gibi hissediyorum, kafamdaki sorular benim mi onların mı?.."Ya cevaplar kendi cevaplarım olmazsa?" korkusu beni onlardan uzaklaştıran, onlarla konuşmaktan alıkoyan.

"Kendime ait bir oda"dan önce "kendime ait bir kafa" istiyorum..