2009-11-27

bir anda gelen iç sıkılması, iç daralması hayra alamet değil ya, neyse..

2009-11-25

..hayatla ilgili sabun köpüklü karamsar bir yazı..



Kendimi hayatta bir sabun köpüğünün içinde yol alıyormuş gibi hissediyorum. İstediğim yere gidiyorum istediğim insanlara yaklaşıyorum. Görünürde beni engelleyen birşey yok. Ancak gittiğim yerlerle, yakınına gittiğim insanlarla aramda o incecik duvar var. Hep var.

Bazen ortalığı duman kaplıyor, içeride göz gözü görmüyor, ağırlaşıyorum. Bazen aşk oluyor, heyecan oluyor, mutluluk oluyor, hafifleyip yükseliyorum. Bazen de daralıyor, beni içeride sıkıştırıyor, ben de ellerimi ayaklarımı duvarlarına dayayıp var gücümle itiyorum. Çünkü bunu yapmazsam içeride sıkışıp ölecekmiş gibi oluyorum.

İsterdim ki; bir sabun köpüğü kadar hafif olayım ve o incecik saydam duvarım olmasın. İsterdim ki; neşe dolu ve korkusuz olayım, hayat beni sıkıştırmasın..
Bu can sıkıntısından kurtulmak istiyorum. Kendimi soyutlayasım var. Sanki soyutlarsam hayatın bana verdiği can sıkıntısından kurtulucakmışım gibi geliyor. Yani hayat canımı sıkamazmış gibi. Peki, kendimi soyutladığımda, yaşadığım "hayat" mı olacak, orası meçhul... Beklenti içinde olmaktan, benden birşeyler beklenilmesinden sıkıldım. "Ne"den soyutlamak? Neden; ben, doğa ve tanımadığım bir çevre?

Çünkü doğa senden birşey beklemez. O kendi halindedir. Kendi düzeninde takılır gider. Kuralları bellidir ve koşulsuz sana kendini açar. Ve seni tanımayanlar, senden birşey beklese de bir önemi yoktur.

Kendim de kendimden birşeyler bekliyorum. Ve ben ne birşey beklemek ne de hayal kırıklığına uğramak istiyorum.

Bu aralar böyle...

2009-11-11

dedim ki;

beyaz bir sayfa açayım kendime..
ufak tefek düzenlemeler..sayfa zamanla bulacaktır kendini..

mümkün müdür?


sinirimi aldırmak istiyorum..


2009-11-08

24 saat oldu..


ve ben seni özledim..

"Bakma, iyi olacak gitmesi." dedim, diyorum. Etkilenmediğimi, etkilenmeyeceğimi, etkilenmeme izin vermeyeceğimi düşünüyor(d)um. Ama yine de bi tuhaf hissediyorum-ki bu kendimi çekmiş halim..iyi ki..yoksa hüngür şakır ağlardım durup durup..gerçi hissediyorum ya içimde bi yerlerde sular yükselmekte, dur bakalım..